Eindhovens Dagblad doet in september 1994 verslag van het proces tegen Ewald Marggraff vanwege valse belastingaangifte. Marggraff weigert een papieren boekhouding te voeren. De overeenkomsten die hij heeft met landbouwers op zijn gronden worden afgesloten met ‘handjeklap’ en cash afgerekend. Zijn verdiensten gaan in koffers mee naar Zwitserland. Als Marggraff aangifte moet doen van zijn inkomsten geeft hij de belastingdienst een schatting.
Na onderzoek door de FIOD van zijn aangiften uit de jaren tachtig volgt een strafproces. In 1992 wordt de Brabantse grootgrondbezitter veroordeeld door de rechtbank in Den Bosch. Marggraff krijgt een boete van 20.000 gulden. In 1994 pleit hij in hoger beroep voor begrip. Een boekhouding is hem te duur. “De kosten daarvan kwamen niet uit.” Bovendien komt de schatkist volgens Ewald niets tekort. “Met de inkomsten- en vermogensbelasting over mijn effecten, die destijds driemaal de waarde van mijn landerijen vertegenwoordigen, kreeg de belastingdienst al genoeg binnen.”
