Ewald had twee tantes, jongere zussen van vader Lodewijk. Loke (1878-1954) legde op vierjarige leeftijd de eerste steen voor Zionsburg in Vught, Reina (1882-1965) en Corrie (1883-1919) zijn dan nog niet geboren.

Reina, de golf-globetrotter

Tante Reina trouwde in 1901 met Johannes de Bergh, telg uit een bekende juristenfamilie in Den Bosch. Aanvankelijk vestigen ze zich in Oss, maar toen Johannes benoemd werd tot kantonrechter Alphen aan den Rijn huurden ze daar de Villa Nuova.

Reina was zeer sportief. Ze tenniste en speelde golf. Het tweetal reisde veel en Reina schreef daar verhalen over, zelfs complete boeken. Ze bezocht Bolivia en Korea, ging op expeditie naar Laos en Cambodia, liet zich fotograferen met lokale stamhoofden. De Telegraaf noemde haar een golf-globetrotter. Als er destijds talkshows waren, was Reina een geziene gast geweest. Ze kon boeiend vertellen.

Reisindrukken (1925)
In het land van Oostersche pracht (1925)
In Latijnsch Amerika (1928)

Eind jaren dertig vestigde het echtpaar De Bergh-Marggraff zich in het zuiden van Frankrijk. Johannes de Bergh overleed in 1951, Reina leefde tot 1965 in het zonnige kunstenaarsdorp Mougins bij Cannes, waar ook Pablo Picasso zijn oude dag sleet op Mas Notre Dame de Vie. Dit pand werd later eigendom van de Nederlands vastgoedbaron Tom Moeskops. Haar nalatenschap kwam terecht bij Ewald en zijn zussen.

Corrie, de jet-setter

Voor tante Corrie werd een echtgenoot gevonden in de persoon van Pieter van Tienhoven (1875-1953). Van Tienhoven was de zoon van oud-minister Gijs van Tienhoven die ook lang burgemeester van Amsterdam is geweest. Zijn neef was een roemruchte bankier die aan de basis stond van ABN-AMRO, maar ook betrokken was bij de ondergang van Kröller-Muller. Het Noord-Brabantse landgoed Kampina was ooit een bezit van de Van Tienhovens.

Pieter Gerbrand was een flamboyante assuradeur die mee aan de basis stond van Natuurmonumenten, en tal van andere organisaties zoals het Wereld Natuur Fonds, de Bond Heemschut en De Molenstichting. Maar ook Natuur & Milieu. Hij moet een meester zijn geweest in het vinden van supporters en financiers.

Het huwelijk duurde zes jaar, van 1910 tot 1916. Volgens Ewald (die de mening van zijn vader Lodewijk vertolkte) had Pieter Gerbrand een voorkeur voor mannelijke partners. Vandaar de bijnaam vogelen-piet.

Corrie reisde af naar Engeland, waar ze een kortstondige relatie had met een luitenant-ter-zee Leek. Deze marine-officier sneuvelde echter op zee na een U-boot aanval. Corrie reisde gedesillusioneerd naar Californië, ver weg van Europa waar de Eerste Wereldoorlog de sfeer domineerde. Ze huurde een bungalow bij het bekende Maryland Hotel in Pasadena. Daar maakte ze in 1919 een week voor kerstmis een einde aan haar leven door zich met een revolver in het hoofd te schieten.

Donatie aan Natuurmonumenten

De afwikkeling van de nalatenschap van Corrie had wat voeten in aarde, want Lodewijk deed moeilijk. Pieter van Tienhoven was executeur testamentair, maar er was bemiddeling nodig van zwager Johannes de Bergh om alle wensen tot uitvoering te brengen. Corrie wenste een deel van haar bezit te schenken aan Natuurmonumenten, maar Lodewijk lag dwars. Het vergde de nodige druk van De Bergh voordat Lodewijk een vette cheque uitschreef.

Sindsdien beweerden Lodewijk en later ook Ewald dat ze de groei van Natuurmonumenten financieel mogelijk hebben gemaakt.